Strona główna   /   Materiały funkcjonalne i nanotechnologie   /   Laboratorium Charakteryzacji i Materiałów Luminescencyjnych i Nanomateriałów

Laboratorium Charakteryzacji i Materiałów Luminescencyjnych i Nanomateriałów

O Laboratorium

 

Laboratorium Charakteryzacji Materiałów Luminescencyjnych i Nanomateriałów mieści się w zakładzie Spektroskopii Fazy Skondensowanej w Instytucie Fizyki Doświadczalnej na Wydziale Matematyki, Fizyki i Informatyki Uniwersytetu Gdańskiego.

Laboratorium posiada:

Dyfraktometr proszkowy D2PHASER firmy Bruker wyposażony w lampę  rentgenowską z antykatodą miedziową (Cu Kα = 1.54 Å) oraz krzemowy detektor paskowy LINXEYE®. Maksymalny zakres kątowy (2θ) pracy dyfraktometru zawiera się w granicach od 3 do 160 stopni. Do analizy otrzymanych dyfraktogramów używa się specjalistycznego oprogramowania DIFRAC.EVA oraz bazy danych PDF 2010.

Termograwimetr SDT Q600 firmy TA Instruments umożliwia jednoczesny pomiar DSC i TGA próbki lub jednoczesny pomiar TGA dwóch różnych próbek w atmosferze obojętnej (N2, Ar) lub reaktywnej (np. redukującej - mieszanina 5% obj. H2 w N2). Zakres temperatury pracy zawiera się w granicach od temp. pokojowej do 1500 °C.

Zestawy do pomiarów spektralnych umożliwiające pomiary widm luminescencji absorpcji , widm wzbudzenia, kinetyki luminescencji oraz widm luminescencji rozdzielonych czasie.

Piec muflowy LHT 04-17 firmy Nabertherm wyposażony w przystawkę umożliwiającą przeprowadzanie przemian w atmosferze obojętnej (N2, Ar) z zaworem elektromagnetycznym sterowanym z poziomu programatora pieca (P310). Maksymalna temperatura pracy: 1750 °C.

Ofera badawcza dla przedsiębiorców:

 

  • Syntezy materiałów w ilościach gramowych, składających się z nieorganicznej matrycy (krzemiany, gliniany, tytaniany, fosforany, borany, tlenosiarcznki) domieszkowanej jonami metali ziem rzadkich (Ce3+/4+, Pr3+/4+, Eu2+/3+, Tb3+/4+, Dy3+, Er3+, Yb3+) wykorzystując metodę syntezy w fazie stałej oraz zol-żel.
  • Wyznaczanie ciepeł oraz charakterystycznych temperatur przemian fizycznych i chemicznych [ciepło topnienia, krystalizacji, parowania, zeszklenia (witryfikacji), syntezy, analizy i inne] badanych próbek w zakresie temperatur od 200 do 1200oC dla wyznaczania ciepeł przemian oraz od 25 do 1500 oC dla wyznaczania temperatur przemian; oznaczanie ubytku masy próbki w zakresie temperatur od 25 do 1500 oC; ilość badanej substancji ok. 50 mg.
  • Jakościowa identyfikacja składu materiałów krystalicznych, proszkowych, szacowanie procentowego udziału poszczególnych faz krystalicznych w badanej próbce, szacowanie stopnia uporządkowania (krystaliczności) próbki.